Tor na papierze wygląda na bardzo łatwy. Składa się on z czterech długich prostych i dziewięciu zakrętów: siedmiu prawych oraz dwóch lewych, z czego dwa kierowcy przejeżdżają bez odjęcia. Okrążenie toru A1-Ring rozpoczynamy od przejechania długiej prostej startowej na której końcu wyjeżdżamy pod górę do zakrętu numer jeden (Castrol Edge). Następnie jedziemy najdłuższą prostą na torze prowadzącą do zakrętu numer dwa. Na tym odcinku występuje duża różnica terenu, ponieważ pierwszą część jedziemy w dół, a w drugiej pod górę do szczytu zakrętu niosącego nazwę Remus. Przed miejscem dohamowania do tego zakrętu, znajduje się punkt pomiaru który kończy pierwszy sektor. Po przejechaniu Remus wyjeżdżamy na kolejną prostą, którą jedziemy do zakrętu Schlossgold. Kontynuujemy okrążenie przez przejazd przez czwórkę, którą pokonujemy bez odjęcia i dojeżdżamy do najbardziej technicznej części toru, a więc sekwencji zakrętów Rauch, Würth Kurve i zakrętu numer siedem, który kierowcy pokonują bez odjęcia. Kolejnym zakrętem jest Rindt, przed którym w mniej więcej połowie przejeżdżamy przez pomiar czasu, kończący drugi sektor. Ten zakręt trzeba przejechać z bardzo dużą prędkością jak również idealną linią, aby uzyskać dobry czas i nie przekroczyć limitu toru. Okrążenie kończymy drugim szybkim prawym i wyjeżdżamy na prostą startową.

Synoptycy przewidują, że podczas weekendu wyścigowego nad tor mogą dotrzeć czarne chmury z których może sporo popadać. Czy znów zwycięży Łukasz Jasiński? Czy DFP na nowo wróciło do mistrzowskiej formy z tamtego sezonu? Odpowiedź na te pytania poznamy po zakończeniu zmagań na torze A1-Ring.