Za nami pierwsze runda serii GP2. Na inaugurację obecnego sezonu kierowcy zawitali w Australii, aby ścigać się na torze Albert Park. Jakie są ich opinie i jak wspominają ten wyścig?

Pierwszy na linii ognia stanął Cezary Kołcz, obecny kierowca zespołu HRT. Jak wiemy nie ukończył on wyścigu.

Jak wspominasz wyścig na torze Albert Park?
Cezary Kołcz: GP Australii było dla mnie kompletnie nieudane. Słaby start, słabe tempo, problemy ze sprzętem. Po odpadnięciu z wyścigu byłem piekielnie zirytowany tym co się stało. Jednak teraz jedziemy do Malezji. Tor dość znacznie różni się od tego w Melbourne, ale mam nadzieję, że uda mi się utrzymać dobre tempo. Pierwsze jazdy na torze napawają optymizmem i mam nadzieję, że tym razem wszystko pójdzie zgodnie z planem.

Kolejnym kierowcą, którego namówiliśmy na wywiad był Patryk Łucków. Przeniósł się on wraz ze swoim przyjacielem Szymonem Prokopczakiem z Vervy do zespołu Polsat GP. Jak on wspomina wyścig na Albert Park?

Co wspominasz po weekendzie wyścigowym w Australii?
Patryk Łucków: Niestety GP Australii nie było najlepszym w moim wykonaniu. Nie trafiłem z ustawieniami, przez co odstawałem od czołówki jak i od Szymona, który startował z PP. Niestety jak wiemy miał on pecha. Ja po części również.

Kolejnym kierowcą jest Patryk Bęgier. Niestety jego przygoda z wyścigiem zakończyła się tuż za pierwszym zakrętem, gdzie uderzając w bandę stracił koło. Ale dlaczego startował z ostatniej pozycji? Czemu odpuścił sobie kwalifikacje?

Jak będziesz wspominał miniony wyścig na torze Albert Park? Każdy wie, że zakończyłeś swój udział tuż za pierwszym zakrętem. Jak skomentujesz to wydarzenie?
Patryk Bęgier: GP Australii było dla mnie na pewno wielką szansa na zdobycie pierwszych punktów dla zespołu Ferrari Marlboro. Sam obiekt Albert Park zaliczam do jednego z obiektów, na których lubię się ścigać. Fakt inauguracji sezonu po tak długiej przerwie bardzo mnie motywował, chciałem pokazać sie od jak najlepszej strony. Większość zapewne myślała, że nie odegram żadnej roli na torze z racji faktu, ze nie pojawiłem sie na kwalifikacjach do GP. Niestety akurat złożyło sie tak, że kwalifikacje odbywały sie podczas mojej studniówki i nie było mowy o dobrej pozycji startowej. Po moim powrocie z tej imprezy trudno było powrócić do siebie, lecz na czas rozpoczęcia wyścigu byłem prawie trzeźwy. Wyścig zapowiadał sie świetnie, moje samopoczucie oraz tempo z pełnym bakiem było na prawdę bardzo dobre. Lecz czar prysł juz po pojawieniu sie na starcie tuz za moimi plecami Damiana Grygo, który podczas okrążenia formującego o mały włos nie pozbawił mnie tylnego spojlera. Podobno jechałem nieodpowiednim pasem, więc nie było mowy o dobrym rozgrzaniu opon. Sam start nie był jak dla mnie zbyt rewelacyjny, lecz nie zmartwiło mnie to, ponieważ wiedziałem że w pierwszym zakręcie będzie ciasno. Niestety nie udało mi sie ominąć bolidów i tuż za pierwszym zakrętem zostałem pozbawiony koła i oznaczało to dla mnie koniec wyścigu. Byłem bardzo zawiedziony, że trening spędzony na torze nie pozwolił mi na odebranie jakiejkolwiek roli podczas wyścigu.

Punkt widzenia zależy od punkt siedzenia. Te słowa idealnie potwierdzają wyżej zamieszczone wypowiedzi. Wrażenia po wyścigu są mieszane, ale kierowcy z niecierpliwością czekają na kolejną rundę. Tym razem będą ścigać się na torze Sepang. Co wydarzy się podczas tego wyścigu? Odpowiedź poznamy niebawem.