Tor otrzymał imię tragicznie zmarłego kierowcy F1 w 1982 roku. Od lat jest znany w środowisku F1 (choć jednak z pojedynczymi przerwami w 1987 i 2009 roku) i raczej cieszy się sympatią kierowców. Jest to wymagający obiekt typu stop&go, jedno okrążenie liczy sobie 4,36 km.

Tuż po minięciu linii mety kierowców czeka delikatny łuk w prawo i hamowanie do sekcji lewo-prawo. Istotne jest tam płynne przejście pomiędzy zakrętami, by utrzymać odpowiednią linię jazdy. Do zakrętu nr 4 prowadzi lekko łukowata prosta, po której na kierowców czeka szykana prawo-lewo. Ważne jest tam głębokie cięcie tarek, zaś na wyjściu bolidy niemal ocierają się o bandę. Szybki prawy bez odjęcia, koniec pierwszego sektora i kolejna wolna szykana, tym razem lewo-prawo. Długie wyjście, chwila odpoczynku, a potem znów głębokie cięcia tarek w zakrętach 9 i 10 (prawo, lewo). Kilkaset metrów dalej kończy się drugi sektor, ale punkt pomiarowy poprzedzony jest jeszcze lekkim skrętem w lewo. Ostatnia sekcja toru rozpoczyna się nawrotem, po którym następują już bardzo delikatne, wręcz niewyczuwalne zakręty prawo-lewo. Bardzo długa prosta, na której prędkości w serii z pewnością będą przekraczać 320 km/h i kończąca okrążenie szykana prawo-lewo. Tu jednak sprawa jest trudniejsza niż w poprzednich przypadkach. Aby przyciąć tor (oczywiście w granicach regulaminu) trzeba częścią bolidu przejechać po bardzo wysokich krawężnikach, od których pojazd może chwilowo wzbić się w powietrze czy też stracić przyczepność po ponownym kontakcie z nawierzchnią. Na zewnętrznej drugiego wierzchołka znajduje się ściana mistrzów - czy więc właśnie tam swój wyścig zakończą Rafał Cupał bądź Patryk Krutyj?

Jeśli ktoś chce znać nazwiska faworytów, w pierwszej kolejności trzeba podać właśnie Patryka Krutyj. Kierowca Ferrari zdobył przewagę w klasyfikacji generalnej wygrywając ostatnie dwa wyścigi. Czy to dopiero początek wielkiej serii? W poprzednim sezonie oglądaliśmy podobny scenariusz - po słabszym początku Patryk wygrywał wyścigi seriami. Zagrozić mogą mu kierowcy Jaguara (uzupełnili podium na Nurburgringu), a może nawet Patryk Rogozik (po niepowodzeniu w Monako zajął 4. miejsce w GP Europy). O kolejne miejsca walkę toczyć będą kierowcy BAR - Radosław Cupał, Aleksander Brzozowski, a także Dawid Kuszel z Ferrari oraz Adam Jurzysta z Saubera. W stawce nie brakuje nowych nazwisk - być może ktoś sprawi nam niespodziankę? Oprócz debiutów spodziewane są też powroty - w Williamsie zobaczymy Patryka Gerbera i Grzegorza Brojaka.

W serii GP2 znów spodziewamy się w szerokiej czołówce grupy znanej jako "WSL" (Dąbrowski, Kulesza, Gałkowski, Kozera, Siwek). Ich głównymi przeciwnikami będzie duet DFP (Pawiński, Mainusz), Paweł Andrzejewski z ART i oczywiście Cezary Kołcz z Audi. Na przebojowe wdarcie się do lepszej części stawki ma szansę Maciej Żmudziński, nowy nabytek Petronasa. Według niektórych opinii krążących po padoku warto się przyjrzeć temu kierowcy. Tym bardziej że jego tempo podczas nieoficjalnych testów jest naprawdę niezłe.

Wyniki wyścigów na torze im. Gillesa Villeneuva w F1 Online:

F1:
II 2014 - Dawid Kuszel (McLaren)
I 2014 - Patryk Krutyj (Mercedes)
2013 - Łukasz Jasiński (Red Bull)
2012 - Patryk Krutyj (Mercedes)
II 2011 - Dominik Glinka (Williams)
I 2011 - Łukasz Jasiński (Lotus)
II 2010 - Dominik Glinka (Honda)
I 2010 - Rafał Cupał (Ferrari)
II 2009 - Rafał Cupał (Force India)
I 2009 - Karol Cupał (Ferrari)
2008 - Rafał Cupał (BMW Sauber)

GP2:
II 2014 - Łukasz Jasiński (DFP Renault)
I 2014 - Sebastian Cygler (DFP Renault)
2013 - Cezary Kołcz (Petronas GP)
2012 - Szymon Prokopczak (Verva Racing)
II 2011 - Kamil Jaworski (iSport)
I 2011 - Karol Majewski (Ocean Racing)