Spa to jeden z tych obiektów, które goszczą F1 od samego początku (choć w tym przypadku wyścigi nie były organizowane we wszystkich latach). Konfiguracja, na której w tym sezonie ścigać będą się kierowcy, w 99% przypomina współczesną - jedyną różnicą jest przebudowana przed sezonem 2007 szykana Bus Stop.

Okrążenie rozpoczynamy od nawrotu La Source. Bardzo ważne jest dobre wyjście z niego, gdyż przez kilka kolejnych sekund jedziemy z wciśniętym do podłogi pedałem przepustnicy - najpierw przez delikatny prawy łuk, potem zakręt Eau Rouge (lewo-prawo-lewo) z gwałtownym podjazdem pod górę, prawy łuk i długa prosta Kemmel. Drugi sektor, w przeciwieństwie do pierwszego, to najbardziej kręta część toru. Rozpoczynają ją zakręty Les Combes (prawo-lewo-prawo), krótka prosta z delikatnym spadkiem terenu i długi prawy nawrót Rivage. Następnie łagodny lewy 90-stopniowy zakręt nr 11, po nim chwila odpoczynku, wciąż zjazd w dół i podwójny szybki lewy. Jest to dosyć istotne miejsce na torze, bowiem łatwo tam wypaść z trasy i stracić szansę na dobre kółko w kwalifikacjach lub przegrać pojedynek w wyścigu. Zakręty 13 i 14 układają się w szykanę prawo-lewo z "gładkimi" wierzchołkami. Drugi sektor kończy 90-stopniowy łagodny prawy. Trzecia sekcja toru to znów bardzo szybki odcinek. Najpierw przejeżdżany bez odjęcia prawy Stavelot, kilka delikatnych krótkich łuków, Blanchimont, gdzie również kierowcy nie zdejmują nogi z pedału przepustnicy, lekka korekta w prawo i ostatnie hamowanie, jednak bardzo mocne, bowiem z ponad 300 kilometrów na godzinę do około 70. Szykana lewo-prawo, potem delikatne prawo-lewo i wyjście na prostą startową.

Jak się okazuje, może to być decydujący weekend dla losów tytułu mistrzowskiego. Na chwilę obecną Maciej Młynek ma 27 punktów przewagi nad Patrykiem Krutyj. Po tym wyścigu do końca sezonu pozostaną już tylko dwie rundy, co oznacza że maksymalna pula zmaleje do 30 oczek. Aby więc Maciej zapewnił sobie tytuł już w ten weekend, musi powiększyć przewagę o przynajmniej 3 punkty. Najlepszy sposób - zwycięstwo. Wybiegnijmy jednak trochę w przyszłość: zakładając że Patryk Krutyj dojedzie jako drugi, a potem wygra dwa ostatnie wyścigi, gdzie Maciej nie będzie punktował, obaj kierowcy zrównają się punktami. Bilans zwycięstw wyniósłby 6:6. Co ciekawe, bilans drugich miejsc również dawałby remis (4:4). Zadecydowałyby dopiero trzecie, których Maciek ma dwa, zaś Patryk jedno. Oznacza to więc że zwycięstwo kierowcy Jaguara w niedzielę zapewnia mu tytuł mistrza ligowej F1 w sezonie I 2015, niezależnie od wyniku Patryka Krutyj.

Również w klasyfikacji zespołowej możemy poznać mistrza - Jaguar musiałby zdobyć o 13 oczek więcej niż Ferrari. Zadanie trudne, aczkolwiek wykonalne. Wobec walki o tytuł na dalszy plan schodzi trochę reszta kierowców, ale im też warto poświęcić trochę uwagi. Po trzech miesiącach oczekiwania na podium powrócił Aleksander Brzozowski. Mając w pamięci doskonałą końcówkę sezonu II 2014 w jego wykonaniu, można się spodziewać że znów będzie mocny. Ale z rywalami pokroju Patryka Rogozik, Dawida Kuszel czy kolegi zespołowego, Radosława Cupał, nie będzie to spacerek po parku. Na pochwałę zasługuje Rafał Cupał, który po sensacyjnym podium na Hockenheim w kolejnym wyścigu znalazł się na 5. miejscu.

Prognozy pogody przewidują sporo chmur i niewielkie opady jedynie w piątek. Ale jak wiadomo nikt nie jest nieomylny i kto wie czy czasem złośliwa "Pani Aura" nie postanowi wprowadzić trochę dramaturgii w losach niedzielnego wyścigu. Wszystkiego będziemy mogli zobaczyć na żywo, relacje na stronie f1-online.pl.

Zwycięzcy wyścigów na torze Spa-Francorchamps w F1:

II 2014 - Patryk Krutyj (McLaren)
I 2014 - Patryk Krutyj (Mercedes)
2013 - Adam Jurzysta (Red Bull)
2012 - Patryk Krutyj (Mercedes)
II 2011 - Patryk Krutyj (Force India)
I 2011 - Karol Bednarczyk (Renault)
II 2010 - Rafał Cupał (Renault)
I 2010 - Radosław Cupał (Ferrari)
II 2009 - Radosław Cupał (Toro Rosso)
I 2009 - Rafał Cupał (Rafik F1 Team)
2008 - Karol Cupał (BMW Sauber)